Outsourcen 'in het echt'

Ik heb het hier al eerder opgemerkt. Outsourcen lijkt misschien het domein van de informatie technologie bedrijven, maar feitelijk is het het ‘gewone’ uitbesteden waar ieder bedrijf dat zich tot zijn kern taken wil beperken mee te maken kan krijgen. Want uitbesteden is gewoon slim. Je gebruikt de kennis en kunde van specialisten die doen waar zij goed in zijn, om je zelf te concentreren op de dingen waar je zelf goed in bent. Helaas wordt uitbesteden wel eens verward met ‘over de schutting gooien’. Het is natuurlijk niet zo dat alles vanzelf goed komt als jet het werk bij een specialist neerlegt, want die specialist moet dan wel precies verteld worden wat hij moet bijdragen aan het voortbrengings proces. Als je een (huis) schilder opdracht geeft om het houtwerk te schilderen, moet je nog steeds zelf de kleur uitkiezen. En zo is het met het uitbesteden van productie werk ook. En net zoals de schilder je advies over de te gebruiken verf (en zelfs de kleur) kan geven, weten de toeleveranciers voldoende over het proces dat zij toeleveren (want daar komt het uiteindelijk op neer, wij zelf leveren automatendraaiwerk toe, maar altijd volgens de door de uitbesteder gegeven specificatie) om de uitbesteder desgewenst te helpen bij het maken van (ontwerp) keuzes. Alleen bij een goede aansturing door de uitbesteder kan de toeleverancier de gewenste top prestatie en de vereiste prijs/kwaliteit verhouding bereiken.

In vond eens stukje op de website van ‘computable’ dat hier over gaat, en met heel weinig fantasie kunt u grote delen hiervan zomaar lezen alsof het niet over de IT, maar over de metaalindustrie gaat.

www.toeleveren.com is een groeiende verzameling van gespecialiseerde, onafhankelijke toeleveranciers voor de industrie en het MKB. Houdt de website in de gaten, want nu is het nog een ‘kennismakings kladje’, maar hij gaat binnenkort herbouwd en gevuld worden!

Over opvoeden

Leverbetrouwbaarheid valt of staat met de betrouwbaarheid van de hele keten. Vandaag bleken wij een, toch al krappe, levertijd om een zeer banale reden niet gehaald te hebben: de pakketdienst reed in het begin van deze week niet in de regio Maastricht, want het was Carnaval. Als nuchtere noorderlingen hadden wij daar natuurlijk nooit rekening mee gehouden. De onderdelen waren al heel krap op tijd klaar, want er was eigenlijk onvoldoende tijd voor het inkopen van het materiaal, maken van de producten, en dan ook nog laten vernikkelen. Plus nog alle tijd voor het heen en weer zenden de al dan niet vernikkelde onderdelen. Wij hadden dus een iets langere levertijd opgegeven, die we normaliter wel gehaald hadden, als de pakketdienst meegewerkt had.
Hoewel onze orderbevestiging duidelijk de nieuwe leverdatum vermeld moet hebben begon de klant toch rond de gevraagde datum te rappelleren.

En zo blijven toeleveranciers en uitbesteders elkaar continue opvoeden. Gelukkig ging het hier maar om kleine afwijkingen ten opzichte van wat er gevraagd was.

Dat het er soms ook grover aan toe gaat blijkt onder meer uit een stukje dat ik gisteren las. Het gaat hier over ‘outsourcen’, dat is hoe ze, vooral in de ICT branche, uitbestden tegenwoordig noemen. Maar het hele stuk geldt ook onverkort voor ‘uitbesteden in de echte wereld’, van bouten, moeren en andere dingen die je beet kunt houden.

De conclusie is helder: Vraag van een toeleverancier niet alleen een topprestatie voor een bodemprijs, maar voedt de toeleverancier op tot een volwaardige partner in het ‘voortbrengings proces. Een goede toeleverancier staat daar voor open. Net zoals een goede uitbesteder open staat voor terugkoppeling, zeg maar ‘opvoeding’ door de toeleverancier.

Uitbesteden in de echte wereld.

De meeste artikelen over uitbesteden die ik lees gaan over het, in de ICT populaire, outsourcen. Wat gewoon het zelfde is, maar de ICT is nu eenmaal doorspekt van Engelstalig jargon.

Eén zo’n artikel wil ik nu even van de bitjes en bytjes, die per glasvezelkabel en/of satelliet verzonden kunnen worden, naar de werkelijke wereld, waar spullen voor aflevering eerst in een doosje of op een pallet gedaan moeten worden, en vervolgens fysiek verplaatst.

Bedrijven die gaan uitbesteden, beseffen vaak de gevolgen voor de eigen organisatie niet, of onvoldoende. Want de toeleverancier is, hoe goed hij het ook probeert, geen verlengstuk van het eigen bedrijf.
De uitbesteder stelt ‘gewoon’ de specificaties en gewenste levertijd vast, de leverancier moet leveren. Op zich is dat geen probleem, want toeleveranciers (‘jobbers’) kenmerken zich door het leveren op klantorder. Zij denken in standaarden en werken met een gestroomlijnd fabricage proces.
Helaas heeft een uitbesteder soms andere verwachtingen. Men hoopt op wonderen, en denkt/hoopt dat de beperkingen van de eigen fabricage afdeling bij een toeleverancier vervallen.
Plat vertaald kan je zeggen: Wat eerst niet lukte in de eigen werkplaats, probeer ik nu wel te bereiken bij de leverancier. Er is een grote kans dat dit tot een teleurstelling leidt.
Leveranciers werken op een gestructureerde, procesmatige manier om de gezamenlijk gemaakte afspraken te realiseren.
Als je succesvol wilt uitbesteden is het dus essentieel dat je als inkoper ook op die manier gaat werken. Kies je ervoor om de fabricage (gedeeltelijk) uit te besteden, dan vraagt dat aanpassingen van de eigen organisatie.
Richt de besturing van de productie anders in (‘de regie’), maar ook de financiële en facilitaire aspecten. Men dient te gaan denken in producten en diensten, maar er moet vooral de bereidheid zijn om vooruit te denken. Wanneer moeten welke 'dingen' aanwezig zijn, en waar? En aan welke eisen moeten deze 'dingen' voldoen?
Van een leverancier mag je immers de kennis en kunde verwachten om (redelijke) eisen en wensen te realiseren, maar dat moet je ze wel (tijdig) aan de leverancier bekend maken!

De uitbesteder is verantwoordelijk voor de specificaties, de (toe)leverancier voor de realisatie!

Een rondje op het web

Ik heb eens een rondje over het wereldwijde web gesurfd, en ben best wel wat leuke artikeltjes over toeleveren tegengekomen. Ik wil er een paar aanwijzen, en om taalproblemen te vermijden beperk ik me tot de Nederlandstalige stukjes.

Een doemscenario over personeelskwesties na de crisis:
http://www.managersonline.nl/weblog/473/het-doemscenario.html

leert ons dat het niet verstandig is om nu rigoureus het personeelsbestand uit te dunnen. Waarschijnlijk is het verstandiger om niet- kerntaken, voor zover dat nog niet gebeurd is, af te stoten, en meer in te kopen en uit te besteden.

Maar soms gaat het mis met outsourcen, ofwel uitbesteden.
http://www.6minutes.be/NL/Artikel.aspx?ArtikelID=13411&RubriekID=1
http://www.datanews.be/nl/opinie/90-99-21986/de-waarheid--en-niets-anders-dan-.html


Al slaan deze berichten eigenlijk op een groot probleem dat zich in de IT sectorvoordoet, is het natuurlijk de angst van iedere uitbesteder dat zijn toeleverancier hem met de brokken laat zitten. En bij de IT industrie is er nog niet eens sprake van een goederen stroom. Als er fysiek spullen ergens, op tijd, moeten zijn, in plaats van via een data kabel, zijn de mogelijke problemen alleen maar groter. Dit vraagt om verantwoord uitbesteden, en dat is niet altijd ‘ver’ uitbesteden.

Natuurlijk is mijn conclusie dat inkopen van industriële onderdelen het best dicht bij huis kan gebeuren. En dan bij een vertrouwde leverancier. Maar het is vermoedelijk wel duidelijk dat ik niet onbevooroordeeld ben. Dat zegt echter nog niet dat ik er naast hoef te zitten. Toch?

IJSVRIJ!!

Gisteren zag ik in het nieuws dat een aantal ambtenaren (was het nou van buitenlandse zaken) ijsvrij gekregen heeft. Of het nu was om te schaatsen of niet dat deed er niet toe. Gewoon extra verlof. Als het werk het toeliet tenminste. Dus waren er op het NOS journaal drommen mensen (vermoedelijk ambtenaren) te zien die het gebouw verlieten.
Ik zal hier geen flauwe ambtenaren grapjes gaan vertellen of herhalen, maar het geeft toch te denken.

Inmiddels begint de inschrijving voor de arbeidstijdverkorting lekker te lopen begreep ik uit diverse media. Nou ja, lekker, het is natuurlijk jammer dat het überhaupt nodig is om zo’n regeling in het leven te roepen. Een heleboel werknemers krijgen dus ijsvrij zolang de economie niet ontdooit.

Zolang we het door de scheppende (inclusief de agrarische)industrie verdiende geld met dit soort maatregelen weg laten halen bij de bron, zodat een of andere overheid het naar eigen goeddunken kan verdelen moeten we steeds slimmer worden om geld te blijven verdienen. Want anders valt er helemaal niets af te romen. De handigste manier om te veel te verdienen is vooral doen waar je (heel erg) goed in bent. En al het andere moet je dan zoveel mogelijk aan andere overlaten, die dat dan beter (zouden moeten) kunnen. Uitbesteden dus.
En niet zoals de massa dat doet, maar bij voorkeur slimmer. Om slim uit te besteden moet de uitbesteder nauw samenwerken met de toeleverancier. En dan hoeft het uitbesteden nog niet direct ‘outsourcen’ te heten. Het mag ook nog steeds gewoon ‘bestellen’ zijn. Als de uitbesteder de toeleverancier maar goed aanstuurt, zodat deze op de gewenste tijd de juiste hoeveelheid spulletjes van de gevraagde kwaliteit kan leveren.
Of je het nu vanuit uitbesteden of toeleveren bekijkt, het blijft teamwork. Of, als de maakindustrie topsport is, dan blijft het teamsport. En teamsporten, daar zijn wij goed in.
(En dan bedoel ik eigenlijk Nederland, als je naar de olympische resultaten van bijvoorbeeld hockey en waterpolo kijk, maar ik voel me als toeleverancier ook wel aangesproken natuurlijk).